2.

Dziecko stało przy oknie. Płakało. Histerycznie łapało powietrze, już świadome zagrożenia wynikającego z tej sytuacji.

Do jego gardła przyciśnięty był ostry jak brzytwa nóż.

Chłopczyk się bał. Był przerażony, bo nikt nie był w stanie mu pomóc. Od jego zdrowia, a nawet życia zależy tylko on i wola jego oprawcy.

– Gdzie mama trzyma pieniądze?! – wysyczał mu zbir do ucha.

Ale on nie wiedział. Nie odpowiadał, tylko czekał.

– Dalej – warknął do niego ponownie.

Krew zaczęła rytmicznie skapywać na podłogę. Ostrze coraz bardziej zagłębiało się w jego skórze. Ostatnie jęki bólu, sztylet rzucony na ziemię. Ostatni dech.

Tak oto leżał teraz biedny chłopczyk, dwa metry pod ziemią. Samotny, zdruzgotany i żądny zemsty.

Za życie swoje i mamusi.